Misverstanden

Er bestaan veel misverstanden over ADHD, helaas niet alleen bij leken maar ook nog veel te vaak bij professionele hulpverleners, huisartsen en leraren. Dit is erg jammer omdat juist deze mensen een grote bijdrage zouden kunnen leveren aan het tijdig herkennen van deze stoornis.

De grootste misverstanden op een rijtje:

• Alleen kinderen hebben ADHD


ADHD komt weliswaar zo’n 3 keer vaker voor bij kinderen dan bij volwassenen maar de symptomen nemen lang niet altijd af wanneer een kind met ADHD de volwassen leeftijd bereikt. Tussen de 1 en 3 procent van de volwassen bevolking in Nederland heeft ADHD. Volwassenen met ADHD hebben door schade en schande vaak beter geleerd om de symptomen te verbergen waardoor de stoornis minder snel herkend wordt.


• Alleen jongens hebben ADHD


Het stereotype beeld van ADHD is het hyperactieve en agressieve jongetje dat de hele klas bij elkaar schreeuwt en dan stampvoetend wegloopt. Dit ‘drukke jongetjes syndroom’ is inderdaad één van de manieren waarop ADHD zich kan presenteren, maar zeker niet de enige!

Bij jongens wordt ADHD 3 tot 4 keer vaker gediagnosticeerd dan bij meisjes. Bij volwassenen wordt dit weer rechtgetrokken. ADHD kent drie verschillende subtypes: het onoplettende type, het hyperactieve type en het gecombineerde type. Doordat ADHD bij meisjes en vrouwen minder vaak dan bij jongens en mannen gepaard gaat met hyperactief gedrag is het zeer goed mogelijk dat ADHD bij veel meisjes met het onoplettende subtype niet herkend wordt. Een belangrijke reden hiervoor is wellicht dat afwijkend gedrag bij kinderen vaak pas actief wordt aangepakt als het gedrag last oplevert voor de omgeving. Het kenmerkende dromerige en vergeetachtige gedrag van het onoplettende subtype voldoet hier vaak niet aan.


• Ritalin is hét wondermiddel bij ADHD


Ritalin kan bij veel ADHD’ers de klachten tijdelijk doen afnemen en kan, wanneer goed gedoseerd en stelselmatig op tijd ingenomen, een grote bijdrage leveren aan een succesvol en produktief leven van een ADHD’er. Het geneest ADHD echter niet! Een dosis ritalin werkt, afhankelijk van het soort, van een paar uur tot ten hoogste dag. Wanneer daarna geen nieuwe dosis wordt ingenomen zijn de klachten direct weer terug, en vaak heftiger dan vóór het gebruik van ritalin (het zogeheten rebound effect).

Als ADHD op latere leeftijd wordt gediagnosticeerd zijn er vaak meer en grotere problemen dan de dagelijkse klachten die met ritalin kunnen worden 'opgelost'. ADHD heeft in deze situatie vaak op diverse vlakken al een destructieve invloed gehad op het leven. Denk hierbij aan niet afgemaakte opleidingen, mislukte carrieres en relaties, slecht verlopende opvoeding van kinderen en een chaotische financiële huishouding. Deze problemen kunnen leiden tot een frustrerend en ongelukkig leven en zijn achteraf niet ongedaan te maken door het gebruik van ritalin. Naast ritalin is daardoor vaak ook praktische begeleiding en psychologische hulpverlening nodig om het leven weer op de rails te krijgen.


• ADHD'ers zijn minder begaafd of juist intelligenter


Er is géén aantoonbare relatie tussen begaafdheid en ADHD. Doordat kinderen met ADHD vaak problemen hebben met opletten op school en daardoor benedengemiddelde cijfers halen worden ze wel eens als ‘dom’ bestempeld. Volwassenen met ADHD hebben ook vaak problemen gehad op school en zijn daardoor vaak lager opgeleid. Daar tegenover staat dat veel ADHD’ers tijdens een periode van overconcentratie (hyperfocus) in staat zijn om grote hoeveelheden informatie in korte tijd op te nemen en te verwerken. In beide gevallen heeft dit echter niets te maken met het verstandelijk vermogen.